آزمایشهای بتن تازه
روش آزمایش استاندارد برای تعیین مقدار سیمان بتن تازه – ASTM C1078
1 – دامنه کاربرد
1 – 1 – آزمایش تعیین مقدار سیمان بتن تازه با دو روش صورت می پذیرد که این روشها برای همه مخلوط های بتن ساخته شده با سیمان پرتلند کاربرد دارند (به غیر از بتن هایی که دارای مصالح سنگی یا مواد مضافی هستند که هنگام شسته شدن روی الک نمره 100 وا می روند و مقدار یون های کلسیم محلول را طی آزمایش تغییر می دهند). انتخاب روش آزمایش تعیین مقدار سیمان بتن تازه بستگی به نظر آزمایش کننده دارد. شرایط محیطی نیز می تواند در انتخاب هر یک از این روشها مؤثر باشد.
2 – خلاصه روش آزمایش تعیین مقدار سیمان بتن تازه
2 – 1 – مقدار معینی مخلوط بتن تازه از روی یک سری الک با حجم معینی آب شسته می شود. آب موجب می گردد سیمان و ذرات ریز دیگری که از بتن جدا شده اند (ذراتی که از ریزترین الک عبور می کنند)، به حالت معلق درآیند (سوسپانسیون Suspension). نمونه ای با حجم ثابت از محلول سوسپانسیون سیمان تهیه می شود و با حجم مشخصی آب و اسید نیتریک رقیق می گردد. نمونه رقیق شده گرما داده می شود تا مقداری از ترکیبات کلسیم موجود در سیمان حل شود. غلظت یون کلسیم در محلول در روش A بوسیله تیتراسیون حجمی به صورت دستی، و در روش B بوسیله دستگاه فلئورومتری تعیین می گردد. در پایان غلظت یون کلسیم توسط یک منحنی کالیبراسیون که قبلاً تهیه شده، به مقدار سیمان ارتباط داده می شود.
3 – اهمیت و کاربرد آزمایش تعیین مقدار سیمان بتن تازه
3 – 1 – روشهای آزمایش تعیین مقدار سیمان بتن تازه را می توان برای تعیین قابلیت تغییر مقدار سیمان در یک مرحله ساخت بتن یا قابلیت تغییر مقدار سیمان در چند مرتبه ساخت بتن که اسماً بتن آنها یکسان است، بکار گرفت. اگر این روشها برای مشخص نمودن یکنواختی بتن استفاده گردد، باید روشهای مناسب و صحیح نمونه گیری دنبال شود. روشهای نمونه گیری مربوط به آزمایش تعیین مقدار سیمان بتن تازه در بخش 5 آمده است.
3 – 2 – وقتی این روشهای آزمایش توأم با روشهای آزمایش ASTM C1079 بکار روند، نسبت آب به سیمان نمونه بتن را می توان تخمین زد.
3 – 3 – این روشهای آزمایش برای بتن هایی که دارای مصالح سنگی یا مواد مضافی هستند که هنگام شسته شدن روی الک نمره 100 (150 میکرون) وا می روند و مقدار یونهای کلسیم را طی آزمایش تغییر می دهند، قابل استفاده نیست. تغییر یون های کلسیم هنگام انجام کالیبراسیون ظاهر می شود. این تغییر موجب می شود که نتوان در نتایج آزمایش کالیبراسیون تغییری کمتر از 5 درصد را بدست آورد و یا نتوان به یک منحنی کالیبراسیون خطی رسید.
4 – خلوص معرف ها
4 – 1 – خلوص معرف ها – در تمام آزمایشها باید از معرف های درجه بندی شده شیمیایی استفاده گردد. به جز در مواردی که مشخص شده، همه معرف ها باید با مشخصات بیان شده از طرف کمیته آنالیز معرف ها وابسته انجمن شیمی آمریکا (American Chemical Society) مطابقت داشته باشند. استفاده از معرف های دیگر بلامانع است، مشروط بر اینکه قبلاً مشخص شده باشد خلوص معرف برای رسیدن به دقت مورد نیاز کافی است. برای اطمینان از کفایت خلوص معرف های دیگر باید نتایج حاصل از کاربرد آنها با نتایج حاصل از کاربرد معرف های درجه بندی شده شیمیایی مقایسه گردد، مگر اینکه مستنداتی از قبل در دست باشد که رضایت بخش بودن آنها را تأیید کند.
4 – 2 – خلوص آب – بجز در مواردی که مشخص شده است، در بقیه موارد منظور از آب، آب مقطر یا آب خالص می باشد.
5 – نمونه گیری
5 – 1 – نمونه آزمایشی که مقدار سیمان آن به عنوان معرف سیمان کل یک مخلوط بتن در نظر گرفته می شود نباید کمتر از 20 کیلوگرم وزن داشته باشد. نمونه باید طبق مشخصات ASTM C94 یا روش ASTM C172 تهیه شده باشد. در ASTM C94 روشهای تهیه نمونه یکنواخت از بتنی که در تراک میکسر تولید می شود، ارائه شده است.
منبع: تکنوبتار www.technobetar.ir
- عنوان: اندازه گیری میزان جداشدگی ایستایی بتن خود تراکم با استفاده از روش فنی ستون - استاندارد ملی شماره 12255
- ناشر: سازمان ملی استاندارد ایران
- ویرایش: 1388
- فرمت فایل: PDF (زیپ شده)
- حجم فایل: 313 کیلوبایت
- تعداد صفحات: 15
اندازه گیری میزان جداشدگی ایستایی بتن خود تراکم با استفاده از روش فنی – استاندارد ملی شماره 12255
استاندارد ملی شماره 12255 تحت عنوان « اندازه گیری میزان جداشدگی ایستایی بتن خود تراکم با استفاده از روش فنی – روش آزمون» که پیش نویس آن در کمسیون های مربوط توسط مرکز تحقیقات بتن «متب» تهیه و تدوین شده است، در دویست و هفتاد و سومین اجلاسیه کمیته ملی مهندسی ساختمان و مصالح و فرآورده های ساختمانی در مورخ 11 اسفند 1388 مورد تصویب قرار گرفت.
از منابع مورد استفاده در تهیه استاندارد ملی 12255، می توان به استاندارد ASTM C160: 2006 و ACI 237R-07 اشاره نمود. این استاندارد دربر گیرنده اندازه گیری میزان جداشدگی ایستایی بتن خود تراکم با استفاده از روش فنی ستون می باشد تا بتوان در کنترل کیفیت خاصیت پایایی در برابر جداشدگی بتن خود تراکم از روش ثابت و یکنواختی پیروی کرد.
فهرست مطالب استاندارد ملی 12255 ویرایش 1388
1 – هدف
2 – دامنه کاربرد
3 – مراجع الزامی
4 – اصطلاحات و تعاریف
5 – خلاصه روش آزمون
6 – وسایل
7 – نمونه
8 – روش انجام آزمون
9 –محاسبات
10 – گزارش آزمون
11 – دقت و خطا
- عنوان: آزمایش اسلامپ بتن خودتراکم (بتن SCC) - استاندارد ملی شماره 11270
- ناشر: سازمان ملی استاندارد ایران
- ویرایش: تجدید نظر اول 1393
- فرمت فایل: PDF (زیپ شده)
- حجم فایل: 1.21 مگابایت
- تعداد صفحات: 16
آزمایش اندازه گیری اسلامپ بتن خودتراکم (بتن SCC) – استاندارد ملی شماره 11270
استاندارد ملی شماره 11270 تحت عنوان « اندازه گیری جریان اسلامپ بتن خودتراکم – روش آزمون» که نخستین بار در سال 1387 تدوین و منتشر شد، بر اساس پیشنهادهای دریافتی و بررسی توسط سازمان ملی استاندارد ایران و تأیید کمسیون های مربوط، برای اولین بار مورد تجدیدنظر قرار گرفت و در پانصد و هفتاد و پنجمین اجلاس کمیته ملی مهندسی ساختمان و مصالح و فرآورده های ساختمانی در مورخ 12 اسفند 1393 تصویب گردید.
استاندارد ملی شماره 11270 – ویرایش 1393 « اندازه گیری اسلامپ بتن خودتراکم» جایگزین ویرایش 1387 آن شده، و منبع مورد استفاده در تهیه این استاندارد ملی، استاندارد ASTM C1611 / C1611M: 2014 بوده است. این استاندارد برای پایش روانی بتن خودتراکم (بتن SCC) تازه اختلاط سخت نشده و پتانسیل جریان آزاد آن کاربرد دارد. ساخت بتن خود تراکم با حداکثر سایز سنگدانه بالای 25 میلیمتر از لحاظ قابلیت جریان پذیری و جدانشدگی دشوار است. از این رو، استاندارد ملی 11270 برای بتن خودتراکم با حداکثر سایز سنگدانه کوچکتر از 25 میلیمتر کاربرد دارد. فهرست مصالب این استاندارد به شرح زیر می باشد.
فهرست مطالب استاندارد ملی 11270 ویرایش 1393 (تجدید نظر اول)
- 1 – هدف و دامنه کاربرد
- 2 – مراجع الزامی
- 3 – اصطلاحات و تعاریف
- 4 – اصول آزمون
- 5 – وسایل
- 6 – نمونه برداری
- 7 – روش انجام آزمون
- 8 – روش محاسبه
- 9 – گزارش آزمون
- 10 – دقت و اریبی
- پیوست الف (اطلاعاتی) اندازه گیری نسبی نرخ، گرانروی و پایداری جریان
- عنوان: اندازه گیری قابلیت عبور بتن خودتراکم از حلقه J - استاندارد ملی شماره 11271
- ناشر: سازمان ملی استاندارد ایران
- ویرایش: تجدید نظر اول 1393
- فرمت فایل: PDF (زیپ شده)
- حجم فایل: 1.09 مگابایت
- تعداد صفحات: 14
اندازه گیری قابلیت عبور بتن خودتراکم از حلقه J – استاندارد ملی شماره 11271
استاندارد ملی شماره 11271 تحت عنوان « اندازه گیری قابلیت عبور بتن خودتراکم از حلقه J – روش آزمون» که نخستین بار در سال 1387 تدوین و منتشر شد، بر اساس پیشنهادهای دریافتی و بررسی توسط سازمان ملی استاندارد ایران و تأیید کمسیون های مربوط برای اولین بار مورد تجدیدنظر قرار گرفت و در پانصد و هفتاد و پنجمین اجلاس کمیته ملی مهندسی ساختمان و مصالح و فرآورده های ساختمانی در مورخ 12 اسفند 1393 مورد تصویب واقع گردید.
استاندارد ملی شماره 11271 – ویرایش 1393 جایگزین ویرایش 1387 آن شده و منبع مورد استفاده در تهیه این استاندارد ملی، استاندارد ASTM C1621 / C1621M: 2014 بوده است. این استاندارد روشی برای قابلیت عبور بتن خودتراکم ارائه می دهد. اختلاف میان جریان اسلامپ و جریان حلقه J نشانگر قابلیت عبور بتن خودتراکم است. اختلاف کمتر از 25 میلیمتر نشان دهنده قابلیت عبور بتن، و اختلاف بیشتر از 50 میلیمتر نشان دهنده قابلیت نامطلوب عبور بتن می باشد.
فهرست مطالب استاندارد ملی 11271 ویرایش 1393 (تجدید نظر اول)
- 1 – هدف و دامنه کاربرد
- 2 – مراجع الزامی
- 3 – اصطلاحات و تعاریف
- 4 – اصول آزمون
- 5 – وسایل
- 6 – نمونه گیری
- 7 – روش انجام آزمون
- 8 – روش محاسبه
- 9 – ارزیابی انسداد بتن
- 10 – گزارش آزمون
- 11 – دقت و اریبی
- عنوان: اندازه گیری و تعیین دمای بتن تازه - استاندارد ملی شماره 11268
- ناشر: سازمان ملی استاندارد ایران
- ویرایش: تجدید نظر اول 1393
- فرمت فایل: PDF (زیپ شده)
- حجم فایل: 240 کیلوبایت
- تعداد صفحات: 10
اندازه گیری و تعیین دمای بتن تازه – استاندارد ملی شماره 11268
استاندارد ملی شماره 11268 تحت عنوان « تعیین دمای بتن سیمان هیدرولیکی تازه اختلاط شده – روش آزمون» که نخستین بار در سال 1387 تدوین و منتشر شد، بر اساس پیشنهادهای دریافتی و بررسی و تأیید کمسیون های مربوطه در سازمان ملی استاندارد ایران، برای نخستین بار مورد تجدیدنظر قرار گرفت و در پانصد و هفتاد و پنجمین اجلاس کمیته ملی مهندسی ساختمان و مصالح و فرآورده های ساختمانی در مورخ 12 اسفند 1393 تصویب گردید.
استاندارد ملی شماره 11268 – ویرایش 1393 « اندازه گیری و تعیین دمای بتن تازه » جایگزین ویرایش 1387 آن شده، و منبع مورد استفاده در تهیه این استاندارد ملی، استاندارد ASTM C1064 / C1064M: 2012 بوده است. نکته حائز اهمیت در این آزمایش این است که سنگدانه با حداکثر اندازه اسمی بزرگتر از 75 میلیمتر ممکن است برای انتقال حرارت از سنگدانه به ملات به 20 دقیقه زمان نیاز داشته باشد و این موضوع باید در انتخاب زمان انجام آزمایش تعیین دمای بتن تازه مدنظر قرار گیرد.
فهرست مطالب استاندارد ملی 11268 – اندازه گیری و تعیین دمای بتن تازه
- 1 – هدف و دامنه کاربرد
- 2 – مراجع الزامی
- 3 – وسایل
- 4 – تأیید درستی وسایل اندازه گیری دمای بتن
- 5 – نمونه برداری بتن
- 6 – روش انجام آزمون
- 7 – گزارش آزمون
- 8 – دقت و اریبی